هپارین Heparin / سلکسان / هپارین در بارداری / عوارض هپارین / آمپول سلکسان / نحوه تزریق / درمان ترومبوز

اسامی داروها ۱۰ مرداد ۱۳۹۷

هپارین / دوز هپارین / انواع هپارین / هپارین در بارداری / سلکسان / آمپول سلکسان / نحوه تزریق / عوارض هپارین / آمپول انوکساپارین / اشکال دارویی هپارین / قیمت هپارین / هپارین چیست / درمان ترومبوز / ترومبوز / آمپول هپارین / ویال هپارین / درمان ترومبوز

هپارین: در این مطلب می خوانید: هپارین Heparin و سلکسان و انوکساپارین و هپارین در بارداری و عوارض هپارین و آمپول سلکسان و آمپول انوکساپارین و سلکسان در بارداری و انوکساپارین در بارداری و نحوه تزریق آمپول سلکسان یا هپارین یا آنوکساپارین

هپارین / دوز هپارین / انواع هپارین / هپارین در بارداری / سلکسان / آمپول سلکسان / نحوه تزریق / عوارض هپارین / آمپول انوکساپارین / اشکال دارویی هپارین / قیمت هپارین / هپارین چیست / درمان ترومبوز / ترومبوز / آمپول هپارین / ویال هپارین / درمان ترومبوز

موارد مصرف هپارین

هپارین در پیشگیری و درمان ترومبوز وریدهای عمقی و ترومبو آمبولی ریوی، جلوگیری از انعقاد خون در گردش خون خارج بدن طی جراحی قلب و روش های دیالیز، به عنوان داروی کمکی در درمان آنژین ناپایدار، آمبولی شریان محیطی و کاهش خطر بروز ترومبوز مغزی و مرگ در بیمارانی که دچار حمله پیشرونده و ناگهانی می شوند، مصرف می شود. هپارین همچنین به عنوان پیشگیری در اعمال جراحی ارتوپدی و جراحی عمومی به کار می رود.

مکانیسم اثر هپارین

هپارین، به صورت غیر مستقیم در جایگاههای متعدد در هر دو راه داخلی و خارجی انعقاد خون اثر کرده و عمل مهار کننده آنتی ترومبین III( کوفاکتور هپارین ) را بر چندین فاکتور انعقادی فغال شده، از جمله ترومبین ( فاکتور IIA)IXa، Xa، XIa، XIIa تشدید می‌کند. مهار فاکتور فعال شده Xa با تولید ترومبین تداخل کرده و در نتیجه اعمال مختلف ترومبین را در انعقاد خون مهار می‌کند. هپارین همچنین تشکیل کمپلکس آنتی‌ترومبین III ترومبین را تسریع می‌نماید و با این عمل، ترومبین را غیر فعال کرده مانع تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می‌گردد. هپارین از طریق مهار فعال شدن فاکتورهای تثبیت کننده فیبرین توسط ترومبین، از تشکیل لخته فیبرینی پایدار جلوگیری می‌کند.

فارماکوکینتیک هپارین

پیوند هپارین به پروتئین بسیار زیاد است. متابولیسم دارو کبدی است. نیمه عمر هپارین بطور متوسط 1/5 ساعت است. در صورت تزریق مستقیم وریدی، شروع اثر دارو فوری است. در تزریق زیر جلدی، شروع اثر معمولاً به صورت متابولیت و از طریق کلیه دفع می‌شود.

موارد منع مصرف هپارین

هپارین در بیماران مبتلا به هموفیلی و سایر اختلالات خونی، کمی پلاکت خون، اولسرپیتیک، خونریزی اخیر مغزی، زیادی شدید فشار خون، بیماری شدید کبد، آنوریسم، نارسایی کلیه، پس از صدمات شدید یا جراحی اخیر بر روی چشم یا سیستم عصبی اندوکاردیت، حاد باکتریایی، بی حسی اسپاینال یا اپی دورال با مقدار مصرف های درمانی هپارین و حساسیت به هپارین، موارد تهدید به سقط و خونریزی عروق مغزی نباید مصرف شود.

 

دوز مصرف هپارین

درمان ترومبوز عمیق وریدی، آمبولی وریدی:

هپارین از طریق داخل وریدی مقدار مصرف اولیه پنج هزار U (در آمبولی ریوی شدید ده هزار U) به دنبال انفوزیون مداوم 25-15 U/kg/hr تجویز می شود. در صورتی که تجویز از طریق زیر جلدی صورت می گیرد، پانزده هزار U هر 12 ساعت تجویز می شود. (کنترل روزانه آزمون های انعقادی و تنظیم مقدار مصرف براساس توصیه می شود)

بالغین جوان یا بچه ها:

هپارین مقدار مصرف اولیه پایین تری نسبت به بزرگسالان استفاده می شود و سپس 25-15 U/kg/hr از طریق انفوزیون داخل وریدی با 250 U/kg هر 12 ساعت از طریق زیر جلدی مصرف می شود.

آنژین ناپایدار و بستگی حاد شریان های محیطی:

مقدار مصرف اولیه هپارین پنج هزار U (در موارد شدید ده هزار U) به صورت تزریق حاد وریدی و سپس انفوزیون مداوم 25-15 U/kg/hour

پیشگیری در جراحی های عمومی:

پنج هزار U دو ساعت قبل از جراحی به صورت تزریق زیر جلدی سپس هر 8 تا 12 ساعت برای 7 روز تا وقتی که بیمار توانایی حرکت یابد (کنترل آزمون های انعقادی لازم نیست). در طی زمان بارداری (همراه با کنترل آزمون های انعقادی) پنج هزار تا ده هزار U هر 12 ساعت

توجه: این مقدار مصرف هپارین به منظور ممانعت از ترومبوز ناشی از دریچه مصنوعی قلب نبوده و برای این مورد باید از یک متخصص کمک گرفت.

انفارکتوس میوکارد:

برای جلوگیری از بستگی مجدد عروق کرونر پس از ترومبوز، هپارین با رژیم درمانی مختلفی تجویز می شود. پرتکل های منطقه باید مدنظر قرار گیرد.

برای جلوگیری از ترومبوز mural هپارین با مقدار دوازده هزار و پانصد U هر 12 ساعت به مدت 10 روز از طریق تزریق زیر جلدی موثر می باشد.

 

هپارین در بارداری

گروه C :

هپارین برای دارو های گروه C در دوران بارداری مطالعات در حیوانات نشان داده است که دارو های گروه C روی جنین اثرات جانبی دارد ولی مطالعات کافی در مورد انسان در دست نیست؛ با این حال منافع استفاده از دارو در زنان حامله ممکن است در مقابل خطرات احتمالی آن بیشتر باشد؛ یا هیچ گونه مطالعه ای در حیوانات و یا مطالعات کافی در انسان موجود نیست. مصرف این داروها در دوران بارداری بدون تجویز پزشک ممنوع است . پزشک متخصص زمانی این دارو را تجویز خواهد کرد که تشخیص دهد فواید مصرف دارو ، از عوارض آن بیشتر است.

 

عوارض جانبی هپارین

عوارض جانبی هپارین شامل خونریزی، نکروز پوست، کاهش پلاکت خون، افزایش پتاسیم خون، واکنش‌های حساسیتی (از جمله کهیر، آنژیوادم و آنافیلاکسی) ، پوکی استخوان پس از مصرف طولانی هپارین گزارش شده است.

تداخل های دارویی هپارین

مصرف همزمان هپارین با اسید والپروئیک به علت مهار عملکرد پلاکت‌ها ممکن است موجب خونریزی شود. متی‌ مازول و پروپیل تیواوراسیل باعث کاهش پروترومبین خون می‌شوند. لذا مصرف همزمان این داروها با هپارین ممکن است باعث افزایش اثر ضد انعقادی شود. مصرف همزمان داروهای ترومبولیتیک، مانند استرپتوکیناز و اوروکیناز با داروهای ضد انعقاد، خطر خونریزی را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان هپارین با پروبنسید اثر ضد انعقادی دارو را افزایش و طولانی می‌کند.

هشدار هایی درمورد هپارین

هپارین در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود:

1- بی حسی منطقه‌ای یا انسداد اعصاب ناحیه کمر، دیسکرازی خونی بخصوص کمی پلاکت‌های خون، زایمان اخیر، آندوکاردیت تحت حاد باکتریایی، جراحی‌های اخیر اعصاب یا چشم یا در مواردی که نیاز به عمل جراحی اعصاب یا چشم وجود دارد، پریکاردیت یا نشت مایع به پریکارد، عیب شدید کار کلیه، جراحی عمده یا زخم‌هایی که سبب به وجود آمدن سطوح باز و وسیع می‌شوند، صدمه شدید به ویژه به دستگاه عصبی مرکزی، سوراخ شدگی نخاع، زخم یا سایر ضایعات فعال گوارشی، ادراری، تنفسی، واسکولیت شدید و عیب شدید کار کبد.
2- توصیه می‌شود در بیمارانی که هپارین مصرف می‌کنند، از تزریق عضلانی سایر داروها، به دلیل احتمال بروز هماتوم و خونریزی در اطراف محل تزریق خودداری شود.
3- خونریزی از لثه ممکن است نشانه مصرف بیش از حد هپارین باشد. درمان با هپارین خطر بروز خونریزی موضعی طی جراحی‌های دهان و پس از آن را افزایش می‌دهد.
4- از آنجا که هپارین از بافت‌های حیوانی تهیه می‌شود، توصیه می‌شود در بیمارانی که سابقه حساسیت یا آسم دارند، ابتدا مقدار آزمایشی 1000 واحد قبل از شروع درمان تزریق شود.
5- در صورت استفاده از برنامه درمانی با مقادیر کامل هپارین، مقدار مصرف دارو باید با توجه به نتایج آزمون‌های انعقاد خون برای هر فرد تنظیم شود.
6- مهار ترشح آلدسترون توسط هپارین می تواند باعث زیادی پتاسیم خون شود. بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس، نارسایی مزمن کلیه، اسیدوز، پتاسین مصرف می کنند، برای بروز عارضه عارضه افزایش پتاسیم خون مستعدتر هستند، توصیه می شود در چنین بیمارانی سطح پتاسیم خون قبل از شروع هپارین کنترل شده و در حین مصرف هپارین تحت نظر قرار گیرد، به ویژه اگر تجویز هپارین قرار است بیش از 7 روز ادامه پیدا کند.

توصیه های دارویی هپارین

1- برای به دست آوردن حداکثر اثر بخشی دارو و کاهش امکان خونریزی، دستورات مربوط به مصرف دارو باید کاملاً رعایت شود.
2- در طول درمان با هپارین، از مصرف اسید استیل سالیسیلیک یا داروهای حاوی آن، ایبوپروفن و سایر داروهائی که بر روی پلاکت‌ها موثرند، باید خودداری شود.
3- پزشک و دندانپزشک باید از مصرف هپارین آگاه شوند.
4- به منظور بررسی پیشرفت درمان، ملاقات با پزشک و انجام آزمون‌های انعقاد خون بطور منظم ضروری است.

دارو های هم گروه هپارین

Enoxaparin Sodium
Dalteparin
Tinzaparin

هپارین اسامی تجاری موجود در ایران

نام تجاری تولید کننده
سرنگ آماده تزریق هپارین البرزدارو 5000واحد/1میلی لیتر داروسازی البرز دارو [ایران ]
آمپول کلوتین 5000واحد/1 میلی لیتر داروسازی ابوریحان [ایران ]
آمپول هپارین البرزدارو 5000 واحد/1میلی لیتر داروسازی البرز دارو [ایران ]
آمپول هپارین داروپخش 5000واحد/1میلی لیتر دارو پخش – کارخانه [ایران ]
آمپول هپارودیک 5000واحد/1میلی لیتر داروسازی کاسپین تامین [ایران ]
آمپول جکتوپارین 5000 واحد/1میلی لیتر داروسازی سینا دارو [ایران ]
آمپول هپارودیک 10000واحد/1میلی لیتر داروسازی کاسپین تامین [ایران ]
ویال هپارین 5000واحد/میلی لیتر 5میلی لیتر ROTEXMEDICA [آلمان ]
ویال هپارین 25000 واحد/5 میلی لیتر Other-سایر [سایر ]
ویال هپارودیک 25000 واحد/5میلی لیتر داروسازی کاسپین تامین [ایران ]
آمپول هپارین رویان دارو 5000 واحد/میلی لیتر داروسازی رویان دارو [ایران ]
آمپول هپارین سدیم کیمیدارو 5000واحد/میلی لیتر داروسازی کیمیدارو [ایران ]
آمپول هپالیز 5000 واحد یک میلی لیتر ایما ژن [ایران ]
آمپول هپارین البرزدارو 10000 واحد/1میلی لیتر داروسازی البرز دارو [ایران ]

موارد مصرف هپارین در بارداری/ نحوه تزریق هپارین در بارداری / آیا عوارضی برای جنین دارد؟

مهم ترین دلیل استفاده از هپارین در دوران بارداری پیشگیری از تشکیل ترمبوز و لخته است. هپارین برای افراد مستعد تشکیل لخته و ترومبوز تجویز می شود؛ یعنی افرادی که خود یا فامیل نزدیکشان سابقۀ تشکیل لخته دارند، افرادی که یا توارث ژن های ترومبوف ارثی دارند، افراد مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید اکتسابی و همچنین، افرادی که عوامل خطرزای ایجاد لخته (وزن بالا، سن بالا، چندقلویی، دیابت و…) دارند.

همچنین در موارد درمان ترومبوز وریدی عمقی و ترومبوآمبولی وریدی نیز مصرف هپارین از نوع معمولی و با وزن مولکولی پایین توصیه می شود.

هپارین از نوع معمولی و یا وزن مولکولی پایین از جفت عبور نمی کند. بنابراین برای جنین عارضه ای ندارد. از عوارض هپارین از نوع معمولی و به درجات کمتر، نوع وزن مولکولی پایین در مادر، می توان به خونریزی های سطحی و عمقی، استئوپروز و یا تعداد پایین پلاکت اشاره کرد.

چگونه آنوکساپارین یا سلکسان کار می کند؟

– لخته های خون به طور معمول فقط برای متوقف کردن خونریزی است که در نتیجه آسیب به بافت رخ داده است. فرآیند لخته شدن پیچیده است و زمانی شروع می شود که سلول های خون به نام پلاکت ها باهم ترکیب شوند و مواد شیمیایی را تولید کنند که پروسه انعقاد را فعال می کنند. بخش نهایی این فرایند شامل ماده ای است که ترومبین برای تولید پروتئینی به نام فیبرین فعال کرده است. فیبرین پلاکتها را به هم متصل می کند و یک لخته خون ایجاد می کند. این روش طبیعی بدن را ترمیم می کند.

– با این حال، گاهی اوقات، لخته شدن خون به صورت غیرطبیعی در داخل رگ های خونی اتفاق می افتد. این مسئله به عنوان ترومبوس شناخته شده است. این مسئله می تواند خطرناک باشد، زیرا لخته ممکن است در جریان خون ایجاد شده و باعث آمبولی شود. آمبولی ممکن است در نهایت به رگ های خونی وارد شود و بنابراین خون ورودی به یک عضو حیاتی مانند قلب، مغز و ریه ها ر مسدود می کند. این حالت به عنوان ترومبوآمبولی شناخته می شود.

– برخی افراد تمایل بیشتری برای لخته شدن خون در رگهای خونی دارند. این مسئله معمولا به دلیل اختلال در جریان خون در عروق خونی است. به عنوان مثال، در بیماری های عروق کرونر، رسوبات چربی (آترواسکلروز) بر روی دیواره های عروق کرونر می تواند جریان خون را مختل کند، گرایش پلاکت ها را به هم بزند و شروع به لخته شدن کند. هنگامی که یک لخته در یک عروق کرونر تشکیل شود، جریان خون را به قلب کاهش می دهد و باعث درد قفسه سینه می شود. همچنین می تواند منجر به حمله قلبی شود.

– جریان خون آهسته در پا و رگهای لگن همچنین می تواند باعث ایجاد لخته در این رگ ها (ترومبوز ورید عمقی) شود. این لخته ها می توانند وارد ریه ها شوند (آمبولی ریه). تحرک نداشتن به مدت طولانی، به عنوان مثال به علت وضعیت شدید بیماری و یا جراحی، می تواند خطر این نوع لخته خون را افزایش دهد. آنوکساپارین می تواند این نوع لخته های خون غیر طبیعی را درمان کند. این کار با غیرفعال کردن ترومبین در فرآیند لخته شدن اتفاق می افتد.

نحوه تزریق آمپول سلکسان یا هپارین

سلکسان توسط تزریق زیر پوست شکم (تزریق زیر جلدی) مصرف می شود.

دوز و طول درمان مورد استفاده بستگی به ماهیت لخته ای که در حال درمان یا پیشگیری است، دارد.
انوکساپارین از طریق تزریق زیر پوستی توسط خود پزشک انجام می گیرد، معمولا یک یا دو بار در روز در شکم (حداقل به فاصله ۲ سانت از ناف). این دارو به عضله تزریق نمی شود. دوز و طول مدت درمان به وضعیت پزشکی و پاسخ به درمان بستگی دارد. دوز ممکن است در برخی از شرایط براساس سن و وزن مورد استفاده قرار می گیرد که معمولا دو بار در روز داده می شود. هربار در مکان قبلی تزریق نکنید چون ممکنه کبودی و زخم بیشتر شود. بصورت پراکنده تزریق کنید.

دست خود و منطقه ای از پوست که در آن قرار است تزریق انجام دهید را تمیز نمایید.
درون سرنگ را نگاه کنید تا مطمئن شوید که این دارو روشن و بی رنگ یا زرد کم رنگ است.
نگاهی به سر سوزن انداخته و از محکم بودن آن اطمینان یابید.
دراز بکشید و یک چین پوستی بین انگشت اشاره و انگشت شست خود قرار دهید. سر سوزن را به داخل پوست وارد کرده و سپس بر روی پیستون سرنگ برای تزریق دارو فشار دهید. تا اتمام تمام دارو سرنگ را بر روی پوست خود نگه دارید. منطقه تزریق پس از پایان مالش ندهید.

عوارض سلکسان

داروها و عوارض جانبی احتمالی آنها ممکن است به روش های مختلف بر افراد تاثیر بگذارد. موارد زیر برخی از عوارض جانبی سلکسان است:

خونریزی. اگر علائم خونریزی را در هنگام درمان با سلکسان داشتید، مثلا خونریزی بینی، کبودی، سرفه یا استفراغ خونی، خون در ادرار، یا مدفوع سیاه، تار، به پزشک خود اطلاع دهید.
درد و تحریک و کبودی در محل تزریق.
لخته های خون که تورم جامد در محل تزریق را تشکیل می دهند (هماتوم).
کاهش تعداد پلاکت ها در خون (ترومبوسیتوپنی).
خونریزی عمده (خونریزی)، به عنوان مثال در شکم یا داخل جمجمه.
تغییر در نتایج آزمایشات عملکرد کبدی.
افزایش سطح پتاسیم خون (هیپرکالمی).
مرگ سلول های پوست (نکروز) در محل تزریق.
لخته های خون در ناحیه نخاعی (هماتوم داخل شکمی) در افرادی که دارای بی حسی نخاعی یا اپیدورال هستند.
پوکی استخوان (کاهش تراکم استخوان که باعث شکستگی استخوان می شود) پس از درمان طولانی مدت با یک دارو مشابه هپارین.
عوارض جانبی ذکر شده در بالا ممکن است شامل تمام عوارض جانبی گزارش شده توسط سازنده دارو نباشد. برای اطلاعات بیشتر در مورد هرگونه خطری که ممکن است در ارتباط با این دارو باشد، لطفا اطلاعات موجود در این دارو را بخوانید یا با دکتر یا داروساز مشورت کنید.

آیا می توانم داروهای دیگر را همراه با آمپول هپارین مصرف کنم؟

قبل از شروع درمان با این دارو به پزشک یا داروساز بگویید چه داروهایی مصرف میکنید. اگر این دارو در ترکیب با داروهایی که بر لخته شدن خون تاثیر می گذارد، مصرف شود خطر بالقوه خونریزی یا افزایش زمان متوقف شدن خونریزی را ایجاد می کند، مانند موارد زیر:

داروهای ضد ترومبول (“رقیق شدن خون”) مانند آسپیرین، دیپیریدامول، کلوپیدوگرل
داروهای ضد التهاب (فیبرینولیتیک) مانند استرپتوکیناز، آلتپلاز
دکستران
iloprost
داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (داروهای ضد التهابی) مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک، ناپروکسن
ضد انعقاد خوراکی، مانند وارفارین، نیکومالون، فنیدینو، dabigatran، rivaroxaban، آپیکسابان.
اگر این دارو در ترکیب با هر یک از موارد زیر مورد استفاده قرار گیرد، احتمال افزایش پتاسیم در خون افزایش می یابد:

مهارکننده های ACE، مانند کاپتوپریل، لسیینوپریل
آلیسیرن
سیکلوسپورین
دیورتیک های حاوی پتاسیم، به عنوان مثال اسپرینولاکتون، تریامترن، آمیلوریدها
مکمل پتاسیم
جایگزین های پتاسیم حاوی نمک.
در صورت استفاده از این دارو در طول درمان، مقدار پتاسیم خونتان باید به طور مرتب بررسی شود.

هشدارهایی در مورد آمپول سلکسان:

قبل از مصرف به صورت پروفیلاكسی هر گونه خونریزی را بررسی و رد كنید.
دارو را با دیگر داروهای تزریقی مخلوط نكنید.

برچسب ها