عمل جراحی پروستات / انواع / عوارض / عمل با لیزر / TURP / جراحی باز

غدد، رشد و متابولیسم ۲۰ آبان ۱۳۹۷

در عمل جراحی پروستات چه اتفاقی می افتد؟

شایع ترین عمل جراحی پروستات – خارج کردن پروستات از طریق مجرای ادرار یا TURP – نام دارد. در طی این عمل، جراح بافت اضافی پروستات را از طریق میزراه، خارج می کند.

پس از رسیدن فرد به سن 40 سالگی، سلول های پروستات، شروع به افزایش می کنند. این رشد سلول های پروستات، می تواند منجر به بزرگی غده و درنتیجه فشرده شدن میزراه و ایجاد اختلال در روند دفع ادرار شود.

به این وضعیت، هایپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) یا بزرگی خوش خیم پروستات (BPE)، گفته می شود. این عارضه به سرطان پروستات، مربوط نبوده و معمولا بی خطر است؛ اما می تواند علائم ناخوشایندی را در فرد ایجاد کند.

پروستات، غده ای به اندازه گردو در دستگاه تناسلی است که ساخت برخی از ترکیبات مایع منی را بر عهده دارد. در هنگام انزال، مایع پروستاتی پس از ورود به میزراه با اسپرم های بیضه، ترکیب می شود.

حقایقی درباره جراحی بزرگی پروستات:

  • جراحی در موارد نادری، خط اول درمان بزرگی پروستات است.
  • عمل TURP اغلب توسط پزشکان متخصص اورولوژی، را انجام می شود.
  • TURP یک را درمان نسبتا مطمئن، و تاثیرگذار برای درمان بزرگی پروستات است.

بیشتر بخوانید:

درمان گیاهی بزرگی پروستات

سرطان پروستات، علائم و درمان آن

بزرگی پروستات و راه های درمانی آن

آزمایش PSA و تشخیص بزرگی پروستات

غده پروستات چیست و چه کاری در بدن انجام میدهد ؟


خارج کردن پروستات از راه مجرای ادرار (TURP)

طبق آمار انجمن اورولوژی آمریکا، TURP شایع ترین نوع جراحی برای درمان هایپرپلازی خوش خیم پروستات BPH است. سالانه حدود 150 هزار مرد تحت این عمل جراحی قرار می گیرند.

عمل TURP توسط جراحان، تحت بی هوشی عمومی و درحالت ناهشیاری یا خوابیده صورت می گیرد. در برخی موارد نیز، از بی هوشی نخاعی استفاده می کنند، که دراین حالت سوزنی در نخاع فرد قرار داده می شود تا انتقال هرگونه حسی را از مچ دست به پایین متوقف کند.

عمل turp پروستات / عمل جراحی پروستات

برای انجام عمل TURP جراح باید رزکتوسکوپ را وارد مجرای ادرار فرد کند.

 

عمل TURP، چگونه انجام می شود؟

عمل TURP، چگونه انجام می شود؟

پس از بی هوشی، جراح وسیله ای به نام رزکتوسکوپ را وارد مجرای ادرار فرد می کند. در برخی موارد دستگاه دیگری نیز، برای خارج کردن مایعات ترشح شده از ناحیه مورد جراحی، استفاده می شود.

هنگامی که رزکتوسکوپ توسط جراح در جایگاه مناسب خود قرار گرفت، از آن برای جدا کردن بافت غیر طبیعی پروستات و بستن عروق قطع شده؛ استفاده می کنند.

در نهایت جراح، لوله پلاستیکی درازی به نام کاتتر را وارد مجرای ادرار کرده و بافت تخریب شده پروستات، وارد مثانه شده تا از طریق جریان ادرار خارج شود.

READ  بزرگی پروستات / علائم بیماری پروستات / درمان قطعی پروستات / هایپرپلازی خوش خیم پروستات

مراقبت بعد از عمل

اغلب جراحی های TURP، 1 الی 2 ساعت زمان برده و پس از آن نیاز به چندین ساعت بازتوانی (ریکاوری) همراه با مراقب های مستمر دارد.

کاتتر معمولا 2 تا 3 روز پس از جراحی TURP، در بدن فرد مانده و هنگامی که مثانه کاملا تخلیه شد، برداشته می شود.

اثرات جانبی عمل TURP چیست؟

به طور اولیه، مجرای ادرار و نواحی اطراف آن ملتهب شده و دفع ادرار دشوار می گردد. کاتتر و فرایند خارج کردن نیز، ممکن است ناخوشایند بوده و باعث گرفتگی مثانه شود.

مجرای ادرار، آلت تناسلی و ناحیه تحتانی شکم، حساس، قرمز و تا چند هفته پس از جراحی متورم است. بسیاری از افراد تا چند هفته احساس ضعف و خستگی زودرس دارند.

اثرات جانبی شایع در عمل TURP، عبارتند از:

  • دشواری در تخلیه کامل مثانه
  • بی اختیاری یا نشت ادرار
  • اضطرار در ادرار یا فشار ناگهانی برای تخلیه ادرار
  • ناراحتی در هنگام تخلیه ادرار
  • قطرات کوچک یا لخته های خون در ادرار تا 6 هفته

اثرات جانبی کوچک TURP، طی چندین هفته و همزمان با کم شدن التهاب میزراه و بافت پروستات، از بین می رود.

با اینکه جراحی TURP، ممکن است با اختلالات نعوظ همراه نباشد، اما مقدار مایع منی ساخته شده در هنگام انزال، می تواند کاهش یابد.

آیا این عمل، عوارض یا خطراتی را به همراه دارد؟

عوارض عمل پروستات

برخی از اثرات جانبی جراحی بزرگی پروستات، شامل خونریزی بیش از حد، بازگشت انزالی و ناتوانی جنسی است.

مانند تمامی عمل های جراحی، به ویژه عمل هایی که با بی هوشی همراهند، جراحی بزرگی پروستات BPH نیز، دارای عوارض بالینی است.

خطرات ممکن اما نادر در جراحی TURP، عبارتند از:

  • خونریزی بیش از حد
  • عفونت دستگاه ادراری
  • بازگشت انزالی، به معنی بازگشت مایع منی به درون مثانه در هنگام انزال (به جای خروج از میزراه).
  • مشکلات مزمن ادراری، به ویژه بی اختیاری ادرار
  • رشد مجدد پروستات یا زخم شدن آن، که در حدود 10 درصد از این افراد پس از 5 سال نیاز به جراحی مجدد پیدا می کنند.
  • ناتوانی جنسی یا اختلالات نعوظ
  • کاهش جریان ادرار که در اثر تنگی میزراه
  • پروستاتیس مزمن یا التهاب پروستات
  • واکنش آلرژی یا غیرطبیعی به بی هوشی

سندروم پس از TURP

در موارد نادری، سندروم پس از TURP، رخ می دهد. این سندروم زمانی اتفاق می افتد که بخش زیادی از سرم مورد استفاده برای خارج کردن مایع در حین جراحی، توسط بدن جذب شده و باعث افزایش الکترولیت ها در بدن و عدم تعادل حجم خون می شود.

READ  درمان گیاهی برای بزرگی پروستات

علائم اولیه سندروم پس از TURP:

علائم سندروم پس از TURP شدید:

  • گیجی
  • دشواری در تنفس
  • حمله ناگهانی بیماری
  • کما

علی رغم نادر بودن، سندروم پس از TURP اگر به موقع درمان نشود، می توان کشنده باشد.

زمان بازتوانی (ریکاوری)

پس از 1 تا 2 هفته از انجام عمل TURP، می توان فعالیت های روزمره را انجام داد، و پس از 1 تا 2 ماه انجام فعالیت های شدیدتر نیز، بلامانع است.

توصیه هایی برای مراقبت بعد از عمل

مراقبت بعد از عمل پروستات

راه های مراقبت بعد از عمل عبارتند از، مصرف غذاهای سالم، پرهیز رابطه ای جنسی برای چند هفته و نوشیدن آب فراوان

 

چندین راه برای پیشگیری از عوارض پس از عمل TURP، وجود دارد که معمول ترین آن ها عبارتند از:

  • نوشیدن آب زیاد (هیدراته ماندن)
  • پرهیز از رابطه جنسی برای 1 تا 2 ماه
  • پرهیز از بلند کردن اجسام سنگین برای 1 تا 2 ماه
  • محدودیت ورزش هایی که فشار زیادی به باسن یا قسمت تحتانی شکم، وارد می کنند.
  • پرهیز از مصرف محرک هایی مانند کافئین، الکل و نیکوتین
  • محدود کردن استفاده از داروهای در دسترسی که باعث کم آبی بدن (دهیدراته شدن) می شوند؛ مانند ضدانعقاد ها و آنتی هیستامین ها

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اغلب افراد طی 4 تا 6 هفته پس از TURP، احساس بهتری داشته و جریان ادرار در آن ها بهبود می یابد.

معمولا خطرات و عوارض TURP، تا حدودی پایین است. اما مانند تمام جراحی ها، TURP نیز ممکن است خطراتی را برای سلامتی فرد ایجاد کند، که نیاز به مراقبت و مداخله دارد.

دلایل ادامه دادن مراقبت های بالینی پس از جراحی TURP شامل موارد زیر است:

  • خونریزی مجرای ادراری، قسمت خارجی پروستات یا آلت تناسلی
  • درد و التهاب مجرای ادرار، پروستات، آلت تناسلی بیش از دو هفته یا شدیدتر شدن آن
  • خون در ادرار به صورت شدید یا با به مدت 4 تا 6 هفته
  • لخته های شدید خون در ادرار و یا ادرار کاملا قرمز
  • ناتوانی جنسی یا اختلالات نعوظ
  • دشواری در انزال
  • سرگیجه، کوتاهی زمان تنفس یا پریشانی
  • درد شدید یا افزایش یابنده شکم و یا احساس ناراحتی

سایر راه های جراحی بزرگی پروستات، کدامند؟

با این که TURP، رایج ترین شیوه جراحی BPH است، راه های دیگری نیز برای درمان BPH وجود دارد که ممکن است برای برخی افراد مناسب تر بوده و یا عوارض را کاهش دهد.

بریدن مجرای ادرار پروستات (TUIP)

عمل TUIP، در افرادی که پروستات تقریبا کوچک، اما تنگی مجرای ادرار شدید است، انجام می شود.

READ  مواد غذایی مفید و مضر برای درمان پروستات

در طی عمل TUIP ، جراح یک سیستوسکوپ را وارد مجرای ادرار کرده و با ایجاد برش های کوچکی در پروستات و محل اتصال مجرای ادرار به مثانه، آن را گشاد می کند.

عمل TUIP معمولا فشار روی مجرای ادرار را کاهش داده و جریان ادرار را راحت تر می کند.

درست مانند TURP، عمل TUIP نیز چند ساعت طول کشیده و نیاز به چند روز بستری و استفاده از کاتتر دارد.

بسیاری از اثرات جانبی، عوارض و خطرات TUIP مانند TURP است.

عمل پروستات با لیزر (HoLEP و PVP)

عمل پروستات با لیزر شامل خارج کردن هسته پروستات با کمک لیزر هولمیوم (HoLEP) و تبخیر با پرتو نوری (PVP) است.

این عمل مانند TURP بوده، با این تفاوت که در آن از اشعه لیزر برای تخریب یا تبخیر پروستات، به جای بریدن آن با یک سیم الکتریکی؛ استفاده می شود.

به دلیل برش های کمتر، اثرات جانبی عمل HoLEP کمتر از روش قدیمی TURP بوده و عوارض کمتری را نیز به همراه دارد.

همچنین بسیاری از جراحی های HoLEP، به تنها یک شب بستری در بیمارستان و استفاده از کاتتر نیاز دارند.

بالا بردن پروستات از طریق مجرای ادرار

در افرادی با بزرگی پروستات خفیف، وسیله ای از طریق مجرای ادرار وارد پروستات شده و به بالا بردن آن کمک می کند. با این عمل تنگی و فشار روی مجرای ادرار کاهش می یابد.

از بین بردن سوزنی مجرای ادرار پروستات (TUNA) و ترموگرافی مجرای ادرار با استفاده از امواج میکروویو (TUMT)

در طی عمل نسبتا جدید TUNA، از سوزن هایی برای انتقال امواج رادیویی کم فرکانس به سلول های پروستات و نابود کردن آن ها استفاده می کند. در حین عمل TUNA مجرای ادرار توسط پوششی، در مقابل امواج رادیویی محافظت می شود.

در طی یک عمل TUMT، اورولوژیست کاتتری را که ژنراتور امواج میکروویو به آن متصل است، از طریق مجرای ادرار، وارد پروستات می کند. از این وسیله برای ایجاد حرارت و نابودی بافت پروستات، استفاده می شود.

هر دو روش TUNA و TUMT، می توانند به صورت سرپایی و در مطب انجام شوند. زمان بازتوانی آن ها نیز کوتاه است.

با وجود این که این دو روش، در کاهش علائم بزرگی پروستات، نسبت به دارو درمانی، تاثیر بهتری را از خود نشان داده اند، اما به خوبی جراحی های TURP و TUIP نیستند.

عمل جراحی باز پروستاتکتومی

در موارد شدید بزرگی پروستات، و معمولا در بیمارانی که به هیچ درمانی پاسخ نمی دهند، ممکن است پروستات یا بخشی از آن را، خارج کنند.

عمل پروستاتکتومی باز، اثرات جانبی و عوارض بیشتری را به همراه دارد. در نتیجه، این افراد به زمان بیشتری برای بستری و توانبخشی در بیمارستان، نسبت به سایر عمل های بزرگی پروستات، نیاز دارند.