درمان پلاکت خون بالا در طب سنتی / درمان پلاکت خون پایین در طب سنتی / پلاکت چیست

خون , درمان در طب سنتی ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۷

درمان پلاکت خون بالا در طب سنتی / درمان پلاکت خون پایین در طب سنتی / پایین بودن پلاکت خون / بالا بودن پلاکت خون / پلاکت چیست

درمان پلاکت خون بالا یا پلاکت خون پایین در طب سنتی وجود دارد و ما در این مقاله به نسخه های دکتر حسین خیراندیش اشاره خواهیم کرد.

درمان پلاکت خون بالا | درمان پلاکت خون پایین | پلاکت چیست | پلاکت بالا | پلاکت پایین | پلاکت چیست | پلاکت خون

درمان پلاکت خون پایین / درمان پلاکت خون پایین در طب سنتی

برای درمان پایین بودن پلاکت خون ترکیبی از (یک واحد مغز گوسفند + دو واحد مغز شتر) را بپزید و بعد از پختن آنها را له کنید؛ از این خوراک روزی یک قاشق مرباخوری تا یک قاشق غذاخوری (بسته به میزان پلاکت خون) مصرف نمایید. بعد از 40 روز لازم است آزمایش بدهید تا میزان افزایش پلاکت خون بدن تان را ملاحظه نمایید. اگر نیاز بود این نسخه را یک دوره دیگر تکرار نمایید.

توجه: به طور کلی چیزی که باعث افزایش پلاکت خون می شود خوردن گرمی جات است. و بهترین گرمی جات ارده با شیره انگور است.


درمان پلاکت خون بالا / درمان پلاکت خون بالا در طب سنتی

درمان بالا بودن پلاکت خون را با دستورات زیر امتحان کنید:
1. بعد از شام یک لیوان سرکه انگبین با عرق نعناع، به مدت 120 شب میل نمایید.
2. حجامت عام 2 الی 3 مرتبه، هر 40 روز یکبار.
3. غذاهای سودازا را ترک کنید. (غذاهای سودازا مثل: بادمجان، چای، گوشت گاو و گوساله، عدس، سوسیس و کالباس و …)


پلاکت چیست

پلاکت (پلاکت به انگلیسی: Platelets) یا همان ترومبوسیتها اجسام کروی یا بیضوی کوچکی هستند به قطر 2 تا 4 میکرون که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به نام مگا کاریوسیت در مغز استخوان حاصل می‌شود، فاقد هسته‌اند. با این وجود در مهره‌داران پست سلولهای هسته داری به نام ترومبوسیت معادل پلاکت می‌باشد. پلاکت سیتوپلاسم وسیع و گرانول‌های گرد متعدد دارند. پلاکت ها را ترومبوسیت نیز می‌نامند. تعداد پلاکت ها 150 تا 400 هزار در هر میکرولیتر خون می‌باشد؛ و عمر آنها 8 تا 11 روز می‌باشد. هر پلاکت توسط غشایی غنی از گلیکوپروتئین محصور شده و بررسی‌ها بیانگر وجود آنتی‌ ژن های گروه خونی ABO در غشای پلاکت ها می‌باشد.

عملکرد پلاکت

کار اصلی پلاکت جلوگیری از خونریزی است؛ که این عمل با چسبیدن پلاکت ها به همدیگر و محل آسیب دیده رگ و ترشح مواد دخیل در انعقاد انجام می‌گیرد. تحریک پلاکت ها در محل آسیب عروقی باعث ترشح ADP می‌گردد که ADP چسبیده به سطح پلاکت موجب چسبیدن پلاکت ها بهم و تشکیل توده پلاکتی را می‌کند که به صورت درزگیر عمل کرده و از ادامه خونریزی جلوگیری می‌کند. همزمان با ترشح ADP، سروتونین و ترومبوبلاستین پلاکتی نیز ترشح می‌گردد؛ که اولی باعث انقباض رگها و دومی باعث تبدیل پروترومبین به ترومبین می‌شود. ترومبین، فیبرینوژن محلول پلاسما را به فیبرین غیر محلول تبدیل می‌نماید که سلولهای خونی در لابه‌لای توری ظریف حاصل از فیبرین گرفتار شده و لخته تشکیل می‌گردد.

پلاکت‌ ها در رشد و تکامل، ایجاد یا از بین بردن سلول‌ های سرطانی و فاکتور رشدی مشتق از پلاکت (PDGF) نیز مشارکت دارند.

تعداد طبیعی پلاکت

تعداد پلاکت طبیعی و نورمال در خون بین 100000 تا 500000 در هر میکرومیلی‌لیتر است. پلاکت بالای 500000 را بیماری ترومبوسیتوز و پلاکت‌ های کمتر از 100000 را بیماری ترومبوسیتوپنی می‌نامند. درصورتی که تعداد پلاکت‌ خون کمتر از تعداد 100000 باشد درصورتیکه ضربه‌ای به دست یا پا بخورد کبود رنگ یا همان بنفش تیره خواهد شد.